Jadę na Monte Perdido!

Chyba każdy fantasta zna kultową powieść „Dworzec Perdido” Chiny Miéville. Jakież było moje zdumienie, gdy nazwę „Perdido” znalazłem na mapie, i to w najprawdziwszym realu! Pełna nazwa to „Parque National de Ordesa y Monte Perdido”, a ów park leży w Pirenejach hiszpańskich, tuż przy granicy z Francją. Natychmiast zacząłem pakować plecak.
Wyświetl większą mapę

Kocham Pireneje - to monumentalne, rozległe góry, urzekające wielością form i zmiennością krajobrazów, z mnóstwem jezior, wodospadów i białych trzytysięczników(+). Naprawdę egzotyczne są na przełomie czerwca i lipca, gdy pokaźna część zboczy pokryta jest dywanami kwitnących na czerwono azalii. Równie pięknie jest jesienią, a więc trzeba wybrać się przynajmniej dwa razy. Prawdziwą perłą jest Park Narodowy Aigüestortes, który opisałem tutaj. Szykując już trzecią wyprawę w Pireneje natknąłem się Park Perdido i od razu wiedziałem - nie ma w ogóle takiej możliwości, żebym tam nie pojechał.
Jak przewodniki głoszą, najciekawszymi miejscami w Parku są: Wąwóz Ordesa i Kanion Escuain, z różnymi pobocznymi szlakami. Warto też zwiedzić sporo większy Parc National des Pyrénées, leżący już po francuskiej stronie. Mam zamiar wynająć samochód na lotnisku w Barcelonie i udać się najpierw na tydzień do Francji, a drugi tydzień spędzić w Hiszpanii. Trzeba przedtem wyszukać przez internet i zamówić odpowiednie miejsca noclegowe, co jest chyba najżmudniejszą częścią całego przedsięwzięcia. Ale warto, wszak to Pireneje!
Relacje z innych podróży znajdziesz tutaj.

Komentarze

Prześlij komentarz

Popularne posty

Mona Lisa z herbaciarni i socjobiologia

Obraz
Widziałem cud-dziewczynę! No, może nie dziewczynę, bo musiała mieć powyżej 30-tki. Może także nie „cud”, bo ramiona miała zanadto toczone, a od pasa w dół była nieco posągowa. Ale twarz - wprost jaśniejąca urodą, a do tego ta młodzieńcza dynamika ruchów! Gapiłem się zupełnie niepoprawnie i seksistowsko, nie wiedząc za bardzo jaką herbatę kupuję, ale ona nie miała zamiaru wnieść oskarżenia, znosiła moje spojrzenia lekko jak muśnięcia promieni słonecznych. Po wyjściu zastanowiłem się, skąd wzięło się takie gwałtowne zauroczenie pana w „godnym” wieku dwukrotnie młodszą osóbką? Jestem właśnie w trakcie lektury książki „ Polityczne zwierzę ” Krzysztofa Szymborskiego, traktującej o socjobiologii, więc podążyłem myślą w kierunku ewentualnych ewolucyjnych pożytków owego afektu.
Read more »

Technikalia: odświeżanie stron w Chrome i Firefox

Obraz
Dziś trochę przyziemnych spraw technicznych, ale bez nich nie powędrujesz daleko po internetowych ścieżkach, a nawet jak powędrujesz, to nieraz kłody zwalą ci się pod nogi. Kwestią istotniejszą niż się wydaje jest odświeżanie stron w przeglądarkach, tak aby domyślnie widoczna była aktualna wersja - w przeciwnym przypadku można łacno nabrać się na starocie. Do niedawna używałem tylko przeglądarki Internet Explorer, gdzie można było w ustawieniach wybrać opcję odświeżania, np. przy każdorazowym wejściu na stronę. Cóż, ponoć lepsze i nowocześniejsze przeglądarki takiego wyboru niestety nie oferują - mówię o tych wymienionych w tytule wpisu. Nie jest jasne, dlaczego - bo zakamuflowane opcje istnieją, ale producenci nie chcą udzielać o nich informacji. Być może w trosce o szybkość działania, aby program lepiej wypadał w testach. Ilustracją historii poszukiwań rozwiązania problemu niechaj będzie to forum , gdzie mowa o Chromie.
Read more »

Chleb - trucizna nasza powszednia?

Obraz
Wspinam się od bloga do bloga po krużgankach linków, tu urwę smaczny kąsek, tam łyknę czegoś mocniejszego. Jestem w stanie tak skakać po dachach i balkonach, bo każdy prawdziwy blogowicz jest także kolekcjonerem i wybiera z oceanu blogopulpy interesujące go adresy, i z pasji kolekcjonowania - a przy okazji dla własnej wygody - linkuje je w menu. „Pokaż mi cytowane blogi, a powiem ci kim jesteś” - to ma swoją moc, moi drodzy, a zatem groźba zdemaskowania, przynajmniej preferencji, wisi nad wszystkimi zaklętymi w ksywki gawędziarzami. No, większość z „mojego” szczepu znam osobiście, ale gdy oddalam się od pnia i wspinam po coraz odleglejszych gałęziach, o ich autorach wiem tyle co się domyślę. Razu pewnego u agrafka wspominano z sentymentem blogową twórczość niejakiego Studyty , a w komentarzu bodajże Ziuta oznajmił (tak, Ziuta to facet), że właśnie wytropił nowego bloga tego gościa. No więc wszedłem i poczytałem, tym bardziej, że było o „Chochołach” Szostaka (Główna Nagroda im. J. Żu...
Read more »

Fraszki rubaszne

Obraz
Nie pytajcie mnie, jak to się stało, że wydałem tomik fraszek. Nie odpowiem, bo zwyczajnie nie wiem. Mogę tylko powiedzieć, co się do tego zdarzenia przyczyniło: dwóch kolegów, pisarz i tłumacz, uznali kiedyś moje humorystyczne wiersze za pełnoprawną część twórczości, a potem trzeci kolega (pisarz i redaktor) zapytał o fraszki w wywiadzie, i kilka opublikował nawet w czasopiśmie. Na pewno przyczyniła się także do decyzji o wydaniu samolubna ekshibicjonistyczna afirmacja , cechująca twórców, którzy nie lubią pisać do szuflady. No i stało się, że nieokrzesane rymy z ładunkiem erotyzmu, groteski i humoru (w porządku alfabetycznym) poszły w świat. Wiersze pisałem od pradawnych czasów, a większość z nich skręcała jakoś w kierunku przaśnego humoru.
Read more »

Szklana kula 2012

Obraz
Z początkiem nowego roku każdy szanujący się futurysta powinien coś przepowiedzieć. Ta myśl uporczywie obija się po mojej jaźni od pierwszych dni poświątecznych, więc nie ma rady - sięgam po szklaną kulę. Kota nie posiadam... Będę chaotyczny, sięgając do rozmaitych warstw rzeczywistości. Najpierw polityka . Wybuchnie wojna - oczywiście z Iranem, o bombę. I nie chodzi tylko o Izrael, ale o wszystkie państwa regionu, z których żadne nie chce mieć atomowego sąsiada, w dodatku słabo przewidywalnego. Właśnie dzięki temu ta wojna pozostanie lokalna. Dla Rosji Iran jest figurą w grze, ale Rosja wciąż jest za słaba, żeby się stawiać. Wielką niewiadomą pozostaje Turcja, pretendująca do roli lokalnego mocarstwa. Wcale bym się nie zdziwił, gdyby Turcy wkrótce przeprowadzili z pięć podziemnych prób jądrowych. Zrobią to z pewnością, jak tylko Iran zbuduje swoją bombę. No ale nie zbuduje, bo zostanie zbombardowany. I to tak dotkliwie, że rozważy rezygnację z technologii jądrowych, jak to kiedyś sta...
Read more »

ACTA ad acta, niech żyje hiperbiblioteka?

Obraz
Przetoczyła się przez kraj fala demonstracji przeciw ograniczaniu wolności w internecie, jeszcze większe były protesty w sieci. Ostra faza minęła, ale pożar tli się i może wybuchnąć ponownie lada chwila. Jestem przeciwny ACTA, czemu dałem wyraz we wpisie na FB . Ale problem jest i jakoś trzeba go rozwiązać. Najprościej mówiąc i nieco trywializując (bo jest wiele aspektów sprawy), komercja chce pieniędzy, lud chce kultury za darmo. Mówiąc oględniej: biznes, wytwórnie, hurtownicy, wydawcy, księgarze, autorzy, wykonawcy - chcą krociowych zysków, apanaży i godziwych wpływów, honorariów, czy wreszcie choćby drobnych wierszówek, zaś większość odbiorców pragnie mieć pod ręką światową hiperbibliotekę, z której będą mogli korzystać do woli i bezpłatnie - jak to w bibliotekach ( na razie ) jest w zwyczaju, zupełnie legalnie i w majestacie prawa. I co począć przy tak diametralnie odmiennych oczekiwaniach? Oczywiście można postawić policjanta z wielką pałą i kajdankami, co właśnie czyni ACTA.
Read more »

ODSZEDŁ MACIEK PAROWSKI

Obraz
W pierwszej chwili nie mogłem uwierzyć - jak to? Przecież był w dobrej formie, ostatnio ostro pracował nad leksykonem swoich autorów, kontaktował się ze mną w tej sprawie jeszcze dwa miesiące przed śmiercią. Zawał, wylew? Okazało się, że w dobrej formie nie był, bo właśnie przegrywał walkę z nowotworem. Pracował do końca, ścigał się z czasem. Nie zdążył, zmarł nad ranem 3 czerwca 2019. A może podciągnął robotę na tyle, że da się książkę wydać? Mam taką nadzieję, bo byłoby to należne mu zwieńczenie wieloletniej i wielostronnej aktywności. Maciek był w fantastycznym fandomie wszędzie, bo był uniwersalny i chętnie się udzielał.
Read more »

Kannabinoidy kontra alkohol - konkurs festiwalowy

Obraz
Od lat kilkunastu, dokładnie od 1997 r., zawsze w ostatnim tygodniu września odbywa się w Warszawie niezwykle interesująca i pożyteczna impreza pod nazwą Festiwal Nauki ( tutaj strona oficjalna). To przedsięwzięcie ogromne, przyciągające rokrocznie 50 tysięcy żądnych wiedzy gości, angażujące więcej niż tysiąc pracowników naukowych z ponad 100 instytucji. Każdy Festiwal to cegiełka dokładana do gmachu polskiej cywilizacyjnej kultury, że tak górnolotnie - acz prawdziwie - rzecz ujmę. Od samego początku udzielam się przy tym przedsięwzięciu (zobacz: Farmacja , SPP ), a przy okazji ostatniego Festiwalu ‘2012 postanowiłem zaaranżować wykład-dyskusję na wysoce aktualny temat, a mianowicie tyczący zażywania marihuany i alkoholu w aspekcie porównania szkodliwości obu tych używek. Gwoli wyjaśnienia - uznałem, że do wypowiedzi na ten temat wreszcie należało zaprosić naukowca-farmaceutę, bo powszechnie znane opinie polityków i celebrytów upowszechniane są raczej na potrzeby polityki, a...
Read more »

Po ch..j nam kultura tetryków?

Obraz
Jadę ja sobie autobusem z pracy, dzień jak co dzień, gwarno, tłumno, ludziska wpychają się i wypychają z blaszanej rury, szemrzą głosy, co raz ponad szum tła wybija się czyjś telefoniczny monolog. Jeden z nich jest na tyle głośny, że przerywam lekturę (czytam na 5-calowym GPS-sie z podświetlanym monitorem, więc bździdła podsufitowe - tzw. oświetlenie pojazdu - szczęśliwie nie wpływają na proces lektury). Jakiś ogorzały (od-gorzały) i wygolony po czubek głowy oraz umiarkowanie pocięty typ mówi trochę nieskładnie, napadowo bełkocząc do słuchawki: „kurw.., po ch..j mam tu wysiadać? Kurw.., jadę zmęczony z pracy, kurw.. po ch..j?” Nawet stara się mówić cicho, ale wtedy schrypnięty głos w ogóle zanika, więc nie może zejść poniżej pewnego natężenia. Dlatego ów przepity tenor słychać przynajmniej do połowy długości blaszanej rury. Przez krótką chwilę byłem zdegustowany, ale zaraz się zreflektowałem. Widać przecież, że gość się stara, balansuje na granicy efektywności strun głosowych, nie chce...
Read more »

O wyższości wszechświata cyklicznego

Pojęcie Big-Bangu, który stanowi początek wszechświata, tak głęboko zapadło nam wszystkim w świadomość, że dziś powszechnie przyjmuje się tę koncepcję za pewnik, ba, za naukowy dogmat. Tymczasem coraz więcej naukowców zaczyna wątpić. Ostatnio na stronę sceptyków przeszedł sam Roger Penrose, znany uczony i znaczący autorytet, do niedawna zagorzały zwolennik Wielkiego Wybuchu. A to wszystko oznacza, że należy trochę przewartościować poglądy.
Read more »